| تبليغات | X |
|
|
دكترسيروس شيرزادي
درسال 1348درروستاي چغاسعيدشهرستان هرسين متولدشد.تحصيلات ابتدائي رادرروستابه پايان برد.
مستضعفان فكري
دشمنان توسعه(۱)
ازامام صادق(ع)نقل است كه فرمود دو گروه كمر دين رامي شكنند:جاهل دين داروعالم بي
بستني زمستاني آسفالت زمستاني !!!!
نه بستني زمستاني آن چنان به دل مي چسبد
نه آسفالت زمستاني چندان به زمين!!!!!!
كدامتان دوندگي كرده ايد؟
(اين بىهمتى در خيلى جاها هست)
ماها قدرى كم كار مي كنيم.
ممكن است قدر مطلق كار ما، از قدر مطلق
كار مخالفان ما بيشتر هم باشد - من اين را رد نمي كنم - اما قدر نسبى كار ما، از قدر نسبى كار آنها خيلى كمتر است؛ زيرا كه ما
درج پيوندهابه معناي تاييدهمه ي مطالب آنهانيست
.يك سال ازعمرانتخابات گذشت
روزی خواهدرسید که بگوییم ۴سال گذشت
24 آذر1385
روزانتخابات سومين دوره شوراي اسلامي شهروروستاراازيادنبريم
روزي كه سراسرشوروالتهاب ودغدغه بودبراي همه ي كساني كه دردِ مدنيت
اين مصوبه ي ناگواروسیاهچاله ی فرهنگی!!!
پيشنهادبه مزايده گذاشتن زمين ادامه ي
بازارروزواقع دربلوارسپاه توسط شهرداري هرسين وتصويب
آن يكي ازمصوبات تلخ بودكه ازسرناچاري وبه منظوريكسان سازي
انسانهای بزرگ گوش کردن را
به انحصار خود در می آورند
انسانهای کوچک حرف زدن را
به انحصار خود در می آورد .
کاش در دهکده عشق فراوانی بود
توی بازار صداقت کمی ارزانی بود
کاش اگر گاه کمی لطف به هم میکردیم
مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود
کاش به حرمت دلهای مسافر هر شب
روی شفاف ترین خاطره مهمانی بود
کاش دریا کمی از درد خودش کم می کرد
قرض می داد به ما هرچه پریشانی بود
کاش به تشنگی پونه که پاسخ دادیم
رنگ رفتار من و لحن تو انسانی بود
مثل حافظ که پر از معجزه و الها مست
کاش رنگ شب ما هم کمی عرفانی بود
چه قدر شعر نوشتیم برای باران
غافل از آن دل دیوانه که بارانی بود
کاش سهراب نمی رفت به این زودی ها
دل پر از صحبت این شاعر کاشانی بود
کاش دل ها پر افسانه
و به یادش همه شب ماه چراغانی بود
کاش اسم همه دخترکان اینجا
نام گلهای پر از شبنم ایرانی بود
کاش چشمان پر از پرسش مردم کمتر
غرق این زندگی سنگی و سیمانی بود
کاش دنیای دل ما شبی از این شبها
غرق هر چیز که می خواهی و می دانی بود
دل اگر رفت شبی کاش دعایی بکنیم
ارائه شده درآئين16آذر86دانشگاه پيام نورهرسين
به نام خدا
دانشجوي عزيزروزت مبارك.اجازه بدهيدصميمي تروخودماني بپرسم:دانشجوكيست ودانشجوئي
ارائه شده درنهم آذرمراسم بزرگداشت قيصرامين پور
قاف مثل قيصرقيصرمثل هيچكس كه گفت :وقاف حرف آخرعشق است
آنجاكه نام كوچك من آغازمي شود.
درتاريخ زندگي بشر؛شاعران ازعوامل وعناصرتمدن سازياتمدن گدازبوده اند.برخي شاعران باانديشه
تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم
تو را به خاطر عطر نان گرم
برای برفی که اب می شود دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم
برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت
لبخندی که مهو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم
تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم
برای پشت کردن به ارزوهای مهال
به خاطر نابودی توهم و خیال دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به خاطردود لاله های وحشی
به خاطر گونه ی زرین افتاب گردان
برای بفشیه بنفشه ها دوست می دارم
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم
تو برای لبخند تلخ لحظه ها
پرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم
تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم
اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های اسمان دوست می دارم
تو را به اندازه خودت ، اندازه ان قلب پاکت دوست می دارم
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناخته ام ...دوست می دارم
تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام ...دوست می دارم
برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای نخستین گناه
تو را به خاطر دوست داشتن...دوست می دارم
تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم...دوست می دارم
پوستینی کهنه دارم من،
یادگاری ژنده پیر از روزگارانی غبار آلود
سالخوردی جاودان مانند
مانده میراث از نیاکانم مرا، این روزگار آلود
جز پدرم آیا کسی را می شناسم من؟
کز نیاکانم سخن گفتم؟
نزد آن قومی که ذرات شرف در خانه خونشان
کرده جا را بهر هر چیز دگر، حتی برای آدمیت، تنگ،
خنده دارد از نیاکانی سخن گفتن، که من گفتم
جز پدرم آری
من نیای دیگری نشناختم هرگز
همچنین دنبال کن تا آن پدر جدم، کاندر اخم جنگلی، خمیازه کوهی
روز و شب می گشت، یا می خفت
این دبیر گیج و گول و کوردل: تاریخ،
تا مُذَهَّب دفترش را گاهگه می خواست
با پریشان سرگذشتی از نیاکانم بیالاید،
رعشه می افتادش اندر دست
در بنان در فشانش کلک شیرین سلک می لرزید،
حبرش اندر محبر پر لیقه چون سنگ سیه می بست
زانکه فریاد امیر عادلی چون رعد بر میخاست:
- < هان کجایی، ای عموی مهربان! بنویس
ماه نو را دوش ما، با چاکران، در نیمه شب دیدیم
مادیان سرخ یال ما سه کرَّت تا سحر زایید
در کدامین عهد بوده ست اینچنین، یا آنچنان، بنویس
لیک هیچت غم مباد از این،
ای عموی مهربان، تاریخ
پوستینی کهنه دارم من که می گوید
از نیاکانم برایم داستان، تاریخ
من یقین دارم که در رگهای من خون رسولی یا امامی نیست
نیز خون هیچ خان و پادشاهی نیست
وین ندیم ژنده پیرم دوش با من گفت
کاندرین بی فخر بودنها گناهی نیست
پوستینی کهنه دارم من،
سالخوردی جاودان مانند
مرده ریگی داستانگوی از نیاکانم، که شب تا روز
گویدم چون و نگوید چند
جناب آقاي
فروتني!!!
لطفا واحدهاي
صنعتي هرسين
راموظف به
استخدام نيروهاي
بومي كنيد.
تيتردرشت وپرطمطراق ومطنطن هفته نامه ي غرب ويژه ي هرسين دريكشنبه 4آذر86چشمگيرمي نمود. خبرازقول آقاي فروتني رئيس سازمان صنايع ومعادن استان كرمانشاه اين چنين بود:
هرسين دومين شهر صنعتي استان كرمانشاه مي باشد
اين خبر علي رغم ابهت وشكوه ظاهري كه داشت حقيقتا نه تنها احساس خوشايندي دراين جانب ايجادنكرد؛ بلكه اندوهي مجدد وجودم را فرا گرفت.وقتي كه ميدانيم واحدهاي صنعتي هرسين كمترين نيروهاي بومي رابه كارمي گيرند ،چه جاي خوشحالي دارد؟چه مقدارسوداين واحدها به شهروشهروندان واهالي اين ديار تعلق مي گيرد؟پزعالي ؛جيب خالي .من آنم كه رستم بودپهلوان!! .زن كچل به موهاي دخترخاله اش مي نازد!!!!؟.
جناب آقاي فروتني اگرهرسين رابه اولين شهرصنعتي استان وبلكه كشورهم تبديل كنيدبه هيچ وجه رضايت بخش وشادي آفرين نيست مگراين كه توجهي به انبوه بيكاران اين شهر براي استخدام دراين كارخانه هابشود.كافيست درجايگاه يكي ازمسئولين اين شهرقراربگيريدتابدانيدتعدادبيكاران مراجعه كننده براي كارچقدراست!يقينابي اطلاع نيستيد.
آتش بگيرتابداني چه مي كشم
احساس سوختن به تماشانمي شود
مولوي حكايت مردي رانقل مي كندكه لقمه اي نان درخانه نداشت اما هنگام بيرون رفتن ازمنزل سبيل خودرابادنبه چرب مي كردتاديگران بپندارندغذاي چرب خورده درحالي كه باشكم گرسنه بيرون آمده بود.آقاي فروتني!صنعتي شدن هرسين تاكنون تقريبا سبيل ماراچرب كرده اما......
خواهش مااين است كه دراستخدام نيروهاتوجه جدي وبيشتري به مردم اين منطقه بشود.اين سخن رانه حمل برتنگ نظري بلكه به حساب نيازجدي به اشتغال وحق مسلم مردم محروم ومظلوم اين ديار بگذاريد.
ضمن تشكرازعنايات بيش ازپيش شما توصيه ي اينجانب به عنوان نماينده ي مردم شريف هرسين درشوراي اسلامي شهراين است كه همراه صدورجوازتاسيس واحدهاي صنعتي درهرسين صاحبهاي اين واحدهاراموظف ومكلف قانوني كنيدكه ازنيروهاي بومي استفاده كنندوباتوجيهات گوناگون ازاين امر شانه خالي ننمايند.درغيراين صورت هيچ رتبه ي صنعتي رابراي هرسين آرزونمي كنيم ومي گوئيم :
ازطلاگشتن پشيمان گشته ايم مرحمت فرموده مارامس كنيد
از باغ میبرند چراغانیات کنند
تا کاج جشنهای زمستانیات کنند
پوشاندهاند "صبح" تو را "ابرهای تار"
تنها به این بهانه که بارانیات کنند
یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار میبرند که زندانیات کنند
اي گل گمان مبر به شب جشن میروی
شاید به خاک مردهای ارزانیات کنند
یک نقطه بیش فرق "رحیم" و"رجیم" نیست
از نقطهای بترس که شیطانیات کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه است که قربانیات کنند
شخصی سر کلاس ریاضی خوابش برد. زنگ را زدند بیدار شد و با عجله دو مسئله را که روی تخته سیاه نوشته شده بود یادداشت کرد و با این «باور» که استاد آنرا به عنوان تکلیف منزل داده است به منزل برد و تمام آنروز و آن شب برای حل کردن آنها فکر کرد. هیچیک را نتوانست حل کند. اما طی هفته دست از کوشش برنداشت. سرانجام یکی از آنها را حل و به کلاس آورد. استاد به کلی مبهوت شد زیرا آندو را به عنوان دو نمونه ازمسایل غیر قابل حل ریاضی داده بود.
در یک باشگاه بدنسازی پس از اضافه کردن 5 کیلوگرم به رکورد قبلی ورزشکاری از وی خواستند که رکورد جدیدی برای خود ثبت کند. اما او موفق به این کار نشد. پس از او خواستند وزنه ای که 5 کیلوگرم از رکوردش کمتر است را امتحان کند. این دفعه او براحتی وزنه را بلند کرد. این مسئله برای ورزشکار جوان و دوستانش امری کاملا طبیعی به نظر می رسید اما برای طراحان این آزمایش جالب و هیجان انگیز بود. چرا که آنها اطلاعات غلط به وزنه بردار داده بودند. او در مرحله اول از عهده بلند کردن وزنه ای برنیامده بود که در واقع 5 کیلوگرم از رکوردش کمتر بود و در حرکت دوم ناخودآگاه موفق به بهبود رکوردش به میزان 5 کیلوگرم شده بود. او در حالی و با این «باور» وزنه را بلند کرده بود که خود را قادر به انجام آن می دانست.