خانه ام آتش گرفته است، آتشی بی رحم

همچنان می سوزد این آتش،

نقشهایی را که من بستم به خون دل،.....

درياكنارتشنگي دل سراب شد

كوهي كه پشت شانه ي من بودآب شد

يادت هوا –هواي تنفس درآسمان –

زنداني معلق صدهاحٌباب شد

روشن ترين ستاره ي عالم كه عشق بود

درگيرودارسانحه ي غم، شهاب شد

تنهايي مقدس روح رهاي من

همسايه ي باهويت يك فاضلاب شد

آيا-خدا!-نشاني مهرت عوض شده است؟

انبوه نامه هاي دلم بي جواب شد

فردابهشت رابه كه تقديم مي كني

وقتي حراج عاطفه وتن ثواب شد؟!

بس كن غزل !نفس به شمارش رسيده است

گويادعاي آخرمن مستجاب شد

ايمان طرفه

تمام دلخوشی یک مرد،

                              یک مرد

                               که انگشت مردانه اش هنوز

 ازماشه ی تفنگ

                         پینه بسته است

این است:

               که درصف طویل نانوائی

                                      نوبتش شده است

 واندوه گرانش :

 بارش تازه ی برفهاست

       که اورابه یادسقف ترک خورده اش  می اندازد.

 چه حقیر میخواهندمان

 چه حقیر...!

                      حبیب کیهانی

دسته گلهادسته دسته مي روندازيادها

گريه كن اي آسمان درمرگ طوفانزادها

سخت گمناميد،امااي شقايق سيرتان

كيسه مي دوزندبا نام شماشيادها

باشماهستم كه فرداكاسه ي سرهايتان

خشت مي گرددبراي عافيت آبادها

غيرتكرارغريبي ،هان!چه معني مي كنيد

غربت خورشيدرادرآخرين خردادها؟

باتمام خويش ناليدم چوابري بي قرار

گفتم اي باران كه مي كوبي به طبل بادها

هان!بكوب اما به آن عاشق ترين عاشق بگو:

زنده اي ،اي زنده تراززندگي !دريادها

مثل دريا ناله سركن درشب طوفان وموج

هيچ چيزازمانمي ماندمگرفريادها

                                     عليرضاقزوه

هر چه مي خنديم برخي چهره درهم مي كشند
خنده را هم با مداد دودي غم مي كشند
سرخوشان ازبيم غم دنبال شادي مي دوند
لوليان از فرط شادي نشئه غم مي كشند
تاجران در بيت شان آروغ شرعي مي زنند
شاعران در شعرشان آه دمادم مي كشند
پشت اين بازار ناموزون ترازودارها
عقل را كم مي خرند و عشق را كم مي كشند
آخرت جويان خدايا بيشتر دنيايي اند
آخر از چاه زنخدان آب زمزم مي كشند
نقش اگر باشد عزاگويان حيدر حيدرند
نقشه اي باشد اگر با ابن ملجم مي كشند
گول اين نقش آفرينان ثناگو را مخور
بيشتر گرسيوزان را شكل رستم مي كشند
اي خوشا آنان كه نقاّشان درد مردمند
عيد را عيد و محّرم را محّرم مي كشند

کاش در دهکده عشق فراوانی بود

در روزگاران دور حاکمی بد سرشت بر گروهی نیک سرشت حکومت می کرد.

مردمان نیک سرشت بنابه آموزه هایی که از پدرانشان به ارث رسیده بود نه دروغ می گفتند و نه دزدی می کردند و در این امر به گونه ای دقت داشتند که در دارایی شان ذره ای مال دیگری نفوذ نکرده بود و به روایت امروزی ها مال حرام نداشتند. از آنجایی که نیک سرشتان حکومت حاکمان پلید و بد کردار را بر نمی تابند و لذا حاکم بد سرشت به چاره جویی افتاد.

حاکم را وزیری زیرک بود که در بد سرشتی همکار حاکم بود وجایگاه خود را نیز در معرض خطر می دید به فکر چاره اندیشی افتاد. یک روز وزیر فرمان داد که هر کس ده عدد تخم مرغ برای آذوقه سپاهیان به میدان اصلی شهر بیاورد. مردم تخم مرغ ها راآوردند و در یک چشم به هم زدن کوهی از تخم مرغ انباشته شد.

فردای آنروز دیگر بار وزیر فرمان داد که بنابه دلایلی جمع آوري آذوقه منتفی گردیده و لذا هرکس تخم مرغ های خود را بردارد. از آنجایی که تخم مرغ ها را نام و نشانی نبود و ریز درشت هم داشت هرکس نتوانست مال خود گیرد و ناخواسته مال دیگری وارد زندگی مردم نیک سرشت گردید.

چندی نگذشت که با ورود مال دیگری (حرام) به زندگی مردم همه ارزشهای پسندیده و نیک از این شهر رخت بربست و غارت و چپاول و دروغ جای همه آموزه ها را گرفت. در این هنگام وزیر زیرک به پیش حاکم رفت و گفت: حال هرچه می خواهی بکن که این مردم دیگر جز زور و ظلم را بر نمی تابند!...

چشم ازبهرتماشاست اگربگذارند

وتماشاي توزيباست اگربگذارند

 غضب آلود نگاهم  نكنيداي مردم

چشم من مال شماهاست اگربگذارند

من ز اظهار نظرهاي دلم فهميدم

 عشق هم صاحب فتواست اگر بگذارند

مزارم  غرق گل گردد   ولي  گلهاي بشكسته

زنندازبس كه بعدازمرگ هم چوب حسد برمن

                                                                                                                             رحيم معيني كرمانشاهي

                                                       هرسين وتوسعه :

                                                       هرسين رادريابيد

                                    براي توسعه ي همه جانبه وپايدارهرسين و

                                   آسايش ورفاه شهروندان چه بايدكرد؟

                                               شماچه مي توانيدبكنيد؟

                                           ازدست من  تو او ما شما ايشان آنها

                                                چه كاري ساخته است؟

                            من اگرمانشوم تنهايم تواگرمانشوي خويشتني .....

            اي هرسين شناسان ،دلسوزان ،اساتيد؛مخترعين ؛مكتشفين،متخصصين  وفوق متخصصين؛نخبگان علمي واقتصادي...؛   آنان كه قلبتان براي   اين شهر   محروم مي تپد،  وريشه دراين آب وخاك داريد ،

                             بزرگانی كه در اقصي نقاط ايران وجهان به سرمي بريد

                                               شهرخودرا، زادگاه خودرادريابيد.

             طرح ها ،نظرات وهرنوع كمك خودرابامادرميان بگذارید

                                                                                بيچاره مادر

            امروز(پنجشنبه 5مرداد86)پيرزني به شوراآمده بودودونامه باخودآورده بود ودرهر دو درخواست كمك كرده بود يك نامه خطاب به رياست جمهوري وديگري خطاب به كميته ي امداد. ازهيچكدام هنوز پاسخ مطلوب نگرفته بود.   كميته امدادگفته بودچون همسرت تحت پوشش است نمي تواني چيزي دريافت كني مگراينكه طلاق بگيري!!!! همسربيمارش اورا از ....... پسرش هم ...........

            پيش يكي ازنوه هاي دختري اش زندگي مي كند. مي گفت وقتي كه سالهاپيش ازروستابه شهرآمديم شوهرم مي خواست پسرمان رابه چوپاني وگاوچراني نزداين وآن بفرستدامامن اجازه ندادم؛ او را ابتدابه مكتب فرستاديم وبعدهم به مدرسه .بعداستخدام.بااين حال نمي خواست  پسرش ازآمدن او با خبرشود. اشك ازچشمانش سرازيرشد.حاصل رنج سالهايش  رااينگونه بيان ميكرد!!.بهتراست كه يك طرفه قضاوت نكنيم اماهرچه باشد: مادر؟؟؟؟؟ اي پسرخوش غيرت!!!!!!!

پسرروقدرمادردان كه دائم                       كشدرنج پسر بيچاره مادر

بروبيش ازپدرخواهش كه خواهد              تورابيش ازپدربيچاره مادر

زجان محبوب تردارش كه داردت             زجان محبوب تربيچاره مادر

نگهداري كندنه ماه ونه روز                      توراچون جان به بربيچاره مادر

ازاين پهلوبه آن پهلونغلتد                          شب ازبيم خطربيچاره مادر

به وقت زادن تومرگ خودرا                      بگيرددرنظربيچاره مادر

بشويدكهنه وآرايداورا                              چوكمتركارگربيچاره مادر

اگريك عطسه آيدازدماغت                      پرد  هوشش زسربيچاره مادر

اگريك سرفه ي بي جانمائي                     خوردخون جگربيچاره مادر

براي اين كه شب راحت بخوابي               نخوابدتاسحربيچاره مادر

دوسال ازگريه ي روزوشب تو                 نداندخواب وخوربيچاره مادر

چودندان آوري رنجورگردي                  كشدرنج دگربيچاره مادر

سپس چون پاگرفتي تانيفتي                       خوردغم بيشتر بيچاره مادر

توتايك مختصرجاني بگيري                     كَندجان مختصربيچاره مادر

به مكتب چون روي تابازگردي                 بُودچشمش به دربيچاره مادر

وگريك ربع ساعت ديرآئي                      شودازخود به دربيچاره مادر

نبيندهيچكس زحمت به دنيا                        زمادر  بيشتر  بيچاره مادر

تمام حاصلش اززحمت اين است               كه دارديك پسربيچاره مادر

   دراواخر نيمه ي اول قرن هشتم هجري قمري گراني درمصرپديدآمد،فريادمردم بلند شد.سلطان ،امرا رااحضاركردوگفت )ياامراءشهرعليكم وشهرعليَ وشهرعلي الله :اي اميران يك ماه براي خود،يك ماه براي من ويك ماه براي خداكاروذخيره كنيد).اميران انبارهاي غله راگشودندواين باعث شدتاقيمتها كاهش يابد.